مقدمه: آیا کامپیوترهای کوانتومی میتوانند رمزهای بانکی را بشکنند؟
کامپیوترهای کوانتومی و امنیت بانکی چه ارتباطی با یکدیگر دارند؟ با پیشرفت فناوری، این پرسش اهمیت بیشتری پیدا میکند که آیا رایانههای کوانتومی در آینده میتوانند رمزهای بانکی را بشکنند و امنیت پرداختهای دیجیتال را تهدید کنند؟ این رایانهها با استفاده از اصول فیزیک کوانتومی، بعضی محاسبات را به شیوهای متفاوت از رایانههای معمولی انجام میدهند.
البته نباید هر پیشرفت در فناوری کوانتومی را به معنای پایان امنیت بانکداری دیجیتال بدانیم. رایانههای کوانتومی فعلی هنوز توانایی عملی لازم برای شکستن گسترده رمزنگاری مدرن بانکداری را ندارند. بااینحال، پژوهشگران و متخصصان امنیت سایبری از هماکنون برای مقابله با تهدیدهای احتمالی آینده برنامهریزی میکنند.
در این مقاله، عملکرد کامپیوترهای کوانتومی، تأثیر احتمالی آنها بر امنیت بانکی و راهکارهای محافظت از اطلاعات مالی را بررسی میکنیم.
کامپیوتر کوانتومی چیست و چگونه کار میکند؟
رایانههای معمولی اطلاعات را با بیتهایی پردازش میکنند که مقدار صفر یا یک دارند. در مقابل، کامپیوترهای کوانتومی از واحدهایی به نام کیوبیت استفاده میکنند. این رایانهها با بهرهگیری از پدیدههای کوانتومی مانند برهمنهی و درهمتنیدگی، بعضی محاسبات را به شیوهای متفاوت انجام میدهند.
این تفاوت به معنای برتری کامپیوترهای کوانتومی در تمام کارها نیست. رایانههای معمولی همچنان بسیاری از فعالیتهای روزمره، پردازشهای تجاری و عملیات بانکی را بهخوبی انجام میدهند. بااینحال، یک کامپیوتر کوانتومی قدرتمند میتواند بعضی مسائل ریاضی را بسیار کارآمدتر حل کند.
رمزنگاری یکی از حوزههایی است که از این توانایی تأثیر میپذیرد. بانکها و سامانههای پرداخت برای محافظت از اطلاعات مشتریان و ایجاد ارتباط امن، از الگوریتمهای رمزنگاری مختلف استفاده میکنند.

کامپیوترهای کوانتومی و امنیت بانکی چه ارتباطی دارند؟
بانکها برای محافظت از اطلاعات مشتریان، تأیید هویت سامانهها و ایمنسازی ارتباطات دیجیتال از روشهای رمزنگاری کمک میگیرند. هر روش وظیفه مشخصی دارد؛ بعضی الگوریتمها تبادل امن کلید را امکانپذیر میکنند و برخی دیگر برای امضای دیجیتال و تأیید اصالت پیامها کاربرد دارند.
بسیاری از الگوریتمهای کلید عمومی بر دشواری حل مسائل ریاضی خاص تکیه میکنند. یک کامپیوتر کوانتومی قدرتمند میتواند با اجرای الگوریتم مناسب، برخی از این مسائل را بسیار سریعتر از رایانههای کلاسیک حل کند.
برای مثال، الگوریتم شور از نظر نظری میتواند امنیت برخی کاربردهای RSA و رمزنگاری مبتنی بر منحنیهای بیضوی را به چالش بکشد. به همین دلیل، متخصصان امنیت سایبری برای جایگزینی الگوریتمهای آسیبپذیر برنامهریزی میکنند.
بااینحال، این تهدید به معنای آن نیست که یک رایانه کوانتومی میتواند بهسادگی موجودی حساب بانکی را تغییر دهد یا تمام تراکنشها را بخواند. امنیت بانکداری دیجیتال به عوامل مختلفی مانند رمزنگاری، کنترل دسترسی، مدیریت کلیدها و محافظت از زیرساختهای شبکه بستگی دارد.
آیا کامپیوترهای کوانتومی امروز میتوانند رمزهای بانکی را بشکنند؟
در حال حاضر، رایانههای کوانتومی موجود توانایی عملی لازم برای شکستن گسترده و قابل اتکای رمزنگاری مدرن بانکداری را ندارند. ساخت رایانهای که بتواند چنین حملاتی را در مقیاس واقعی اجرا کند، به پیشرفتهای مهمی در تعداد کیوبیتهای قابل استفاده، پایداری آنها و اصلاح خطاهای محاسباتی نیاز دارد.
بنابراین، نباید اخبار مربوط به پیشرفت کامپیوترهای کوانتومی را نشانهای از پایان امنیت بانکی بدانیم. بااینحال، متخصصان این موضوع را جدی میگیرند؛ زیرا مهاجمان ممکن است اطلاعات رمزگذاریشده امروز را ذخیره کنند و در آینده برای رمزگشایی آنها تلاش کنند.
بانکها و شرکتهای فناوری برای کاهش این خطر باید الگوریتمهای فعلی خود را بررسی کنند و برای مهاجرت به روشهای امنتر برنامه داشته باشند.

کدام روشهای رمزنگاری در برابر کامپیوترهای کوانتومی آسیبپذیرند؟
رمزنگاری کلید عمومی
الگوریتمهایی مانند RSA و رمزنگاری مبتنی بر منحنیهای بیضوی در بسیاری از سامانههای دیجیتال کاربرد دارند. این الگوریتمها به برقراری ارتباط امن، تبادل کلید و امضای دیجیتال کمک میکنند.
یک کامپیوتر کوانتومی قدرتمند که الگوریتم شور را اجرا کند، از نظر نظری میتواند مسائل ریاضی پایه این روشها را حل کند. به همین دلیل، متخصصان امنیت سایبری به دنبال الگوریتمهایی هستند که در برابر حملات کوانتومی مقاومت بیشتری داشته باشند.
رمزنگاری متقارن
روشهایی مانند AES نیز نقش مهمی در محافظت از دادهها دارند. الگوریتم گروور میتواند جستوجو در فضای کلید را از نظر نظری سریعتر کند؛ اما عملکرد آن با توانایی الگوریتم شور در تهدید RSA تفاوت دارد.
سازمانها میتوانند با انتخاب اندازه کلید مناسب و رعایت استانداردهای امنیتی، این خطر را کاهش دهند. بنابراین، کامپیوترهای کوانتومی همه انواع رمزنگاری را به یک اندازه تهدید نمیکنند.
حمله «اکنون جمعآوری کن، بعداً رمزگشایی کن» چیست؟
یکی از نگرانیهای مهم متخصصان امنیت سایبری، حملهای با عنوان «اکنون جمعآوری کن، بعداً رمزگشایی کن» است. در این روش، مهاجم اطلاعات رمزگذاریشده را امروز ذخیره میکند و امیدوار است در آینده با استفاده از فناوری پیشرفتهتر آنها را رمزگشایی کند.
این خطر برای دادههایی اهمیت بیشتری دارد که باید سالها محرمانه بمانند؛ مانند اسناد مالی حساس، اطلاعات هویتی و سوابق تجاری.
سازمانها برای کاهش این ریسک باید مدتزمان موردنیاز برای حفظ محرمانگی اطلاعات را بررسی کنند و دادههای حساس را در اولویت قرار دهند. سپس میتوانند برنامه مهاجرت به روشهای رمزنگاری مقاوم در برابر حملات کوانتومی را اجرا کنند.
رمزنگاری پساکوانتومی چگونه امنیت بانکی را تقویت میکند؟
رمزنگاری پساکوانتومی یا Post-Quantum Cryptography شامل الگوریتمهایی است که پژوهشگران برای مقاومت در برابر حملات رایانههای کلاسیک و کوانتومی طراحی کردهاند.
مؤسسه ملی استانداردها و فناوری آمریکا (NIST) در اوت ۲۰۲۴ سه استاندارد اصلی رمزنگاری پساکوانتومی را نهایی کرد:
- FIPS 203 یا ML-KEM: این استاندارد برای برقراری و توافق امن بر سر کلید رمزنگاری کاربرد دارد.
- FIPS 204 یا ML-DSA: این استاندارد امضاهای دیجیتال را پوشش میدهد.
- FIPS 205 یا SLH-DSA: این استاندارد از روشهای مبتنی بر توابع هش برای امضای دیجیتال استفاده میکند.
این استانداردها به سازمانها کمک میکنند سامانههای دیجیتال خود را برای دوران پساکوانتومی آماده کنند. البته اجرای آنها به بررسی سازگاری سامانهها، مدیریت کلیدها، آزمونهای امنیتی و برنامهریزی دقیق نیاز دارد.
برای کسب اطلاعات بیشتر، منابع رسمی NIST درباره رمزنگاری پساکوانتومی را مطالعه کنید.
کامپیوترهای کوانتومی و امنیت بانکی؛ تأثیر این فناوری بر کارتخوانها

امنیت پرداخت با کارتخوان به عوامل مختلفی بستگی دارد و تنها یک الگوریتم رمزنگاری آن را تعیین نمیکند. دستگاه کارتخوان، نرمافزار آن، شبکه ارتباطی، سامانه پذیرنده و زیرساخت شرکت پرداخت هرکدام در امنیت تراکنش نقش دارند.
به همین دلیل، پیشرفت کامپیوترهای کوانتومی بهتنهایی به معنای آسیبپذیری فوری همه کارتخوانها نیست. خطر احتمالی به الگوریتمهای مورد استفاده، نحوه اجرای آنها، مدیریت کلیدها و تصمیمهای امنیتی ارائهدهندگان خدمات پرداخت بستگی دارد.
کسبوکارها نیز میتوانند با رعایت چند اصل ساده، امنیت پرداختهای روزمره را تقویت کنند:
- کارتخوان را از شرکت یا ارائهدهنده معتبر تهیه کنند.
- بهروزرسانیهای رسمی دستگاه و نرمافزار را جدی بگیرند.
- اطلاعات محرمانه و مشخصات دسترسی را در اختیار افراد غیرمجاز قرار ندهند.
- در صورت مشاهده رفتار غیرعادی دستگاه یا تراکنشها، موضوع را از مسیر رسمی پیگیری کنند.
- هنگام انتخاب دستگاه، علاوه بر قیمت و سرعت تراکنش، پشتیبانی فنی و امنیت سامانه را نیز در نظر بگیرند.
اگر قصد خرید یا راهاندازی کارتخوان دارید، میتوانید اطلاعات دستگاهها و خدمات مرتبط را در وبسایت پوزدروید بررسی کنید.
آیا باید نگران آینده پرداختهای دیجیتال باشیم؟
پیشرفت فناوری کوانتومی چالشهای تازهای برای امنیت دیجیتال ایجاد میکند، اما این موضوع به معنای توقف پرداختهای الکترونیکی یا از بین رفتن امنیت بانکداری نیست.
بانکها، شرکتهای فناوری و نهادهای استانداردگذاری میتوانند با شناسایی الگوریتمهای آسیبپذیر، آزمایش روشهای جدید و اجرای تدریجی استانداردهای مقاوم در برابر حملات کوانتومی، ریسکهای آینده را کاهش دهند.
کاربران نیز باید اصول پایه امنیت دیجیتال را رعایت کنند. انتخاب رمزهای قوی، مراقبت از اطلاعات بانکی، توجه به پیامهای مشکوک و استفاده از خدمات معتبر همچنان اهمیت زیادی دارند؛ زیرا بسیاری از حملات سایبری امروز از خطای انسانی، سرقت اطلاعات یا ضعفهای نرمافزاری سوءاستفاده میکنند، نه از شکستن رمزنگاری با کامپیوتر کوانتومی.
جمعبندی
کامپیوترهای کوانتومی و امنیت بانکی موضوعی مهم برای آینده بانکداری دیجیتال است. یک رایانه کوانتومی قدرتمند ممکن است در آینده برخی روشهای رمزنگاری فعلی، بهویژه الگوریتمهای کلید عمومی مانند RSA و رمزنگاری منحنی بیضوی، را به چالش بکشد؛ اما رایانههای فعلی هنوز توانایی عملی لازم برای شکستن گسترده رمزنگاری مدرن بانکداری را ندارند.
استانداردهای رمزنگاری پساکوانتومی به سازمانها کمک میکنند از هماکنون برای این تغییر آماده شوند. در حوزه پرداخت نیز انتخاب تجهیزات معتبر، بهروزرسانی نرمافزار و رعایت اصول امنیتی نقش مهمی در محافظت از تراکنشها دارند.
بنابراین، بهترین رویکرد نه ترس از فناوری کوانتومی، بلکه شناخت علمی تهدیدها و آمادهسازی بهموقع زیرساختهای امنیتی است.
